Sygn. akt III CSK 232/09
POSTANOWIENIE
Dnia 18 grudnia 2009 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Kazimierz Zawada
w sprawie z powództwa A. H.
przeciwko A. P.
o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 grudnia 2009 r.,
na skutek skargi kasacyjnej pozwanego od wyroku Sądu Apelacyjnego
z dnia 3 kwietnia 2009 r.,
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania
i zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 3600
(trzy tysiące sześćset) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania
kasacyjnego.
2
Uzasadnienie
Według art. 3989
§ 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do
rozpoznania, jeżeli: w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje
potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub
wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność
postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Przepis ten
pozostaje w zgodzie z zaleceniami Rady Europy zezwalającymi na wprowadzanie
środków ograniczających dostęp do sądu najwyższego szczebla.
W sprawie nie występują wskazane we wniosku skarżącego istotne
zagadnienia prawne. Istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 3989
§ 1
pkt 1 k.p.c. jest doniosłe z punktu widzenia rozstrzygnięcia sprawy zagadnienie
nierozwiązane dotąd w orzecznictwie, którego rozstrzygnięcie może się przyczynić
do rozwoju prawa, podniesiona zaś w skardze kasacyjnej kwestia dotycząca
ustalenia, kiedy mamy do czynienia z wekslem zupełnym, a kiedy z wekslem
in blanco, oraz kwestia dotycząca rozkładu ciężaru dowodu w razie dochodzenia
zapłaty na podstawie weksla, były już wielokrotnie wyjaśniane w orzecznictwie
(por. np. wyroki Sądu Najwyższego: z dnia 21 września 2006 r., I CSK 116/06,
OSNC 2007, nr 5, poz. 76, z dnia 21 września 2006 r., I CSK 130/06, OSNC 2007,
nr 6, poz. 93, z dnia 26 stycznia 2001 r., II CKN 25/00, OSNC 2001, nr 7-8, poz.
117, z dnia 5 lipca 2007 r., II CSK 160/07, LEX nr 439205, i z dnia 7 maja 2009 r.,
IV CSK 549/08, niepubl.).
Mając powyższe na względzie, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi
kasacyjnej do rozpoznania, a o kosztach postępowania kasacyjnego orzekł zgodnie
z art. 98 w związku z art. 108 § 1 i 39821
k.p.c.